PODDANIE SIĘ OPINII
Tej opinii musi się poddać także kryminologia, zaliczając opowieść detektywistyczną z jej różnorodnymi formami do gatunku „powieść kryminalna”.Korzenie powieści detektywistycznej sięgają tragedii Sofoklesa. Ernst Bloch nazywa historię Edypa po prostu „antyczną historią detektywistyczną” [163, s. 676]. Również Hamlet Szekspira działa skutecznie jako „detektyw”, ponieważ szuka mordercy swego ojca i udaje mu się dokonać imponującej rekonstrukcji czynu. Właściwy model i analityczna technika konstruowania nowoczesnej powieści detektywistycznej zostały jednak rozwinięte przez amerykańskiego pisarza Edgara Allana Poe (1809- 1849; Zabójstwo przy rue Morgue, 1841).Prawie wszystkie powieści-łamigłówki tego typu napisane są stereotypowo, według określonego schematu: czyn przestępczy, najczęściej morderstwo, stanowi kręgosłup opowieści. Zadaniem detektywa i tematem powieści jest rozwiązanie zagadki tej zbrodni. Ten schemat jest z punktu widzenia kryminologii zastanawiający, ponieważ prowadzi czytelnika do wniosku, że wyjaśnienie zbrodni i wykrycie zbrodniarza są najistotniejszymi środkami kontroli przestępczości.
Artykuł „PODDANIE SIĘ OPINII” skłonił mnie do refleksji na temat wpływu opinii innych na nasze decyzje i postępowanie. Autor zgrabnie przedstawił argumenty zarówno za, jak i przeciw poddawaniu się opinii społecznej. Ciekawie zauważył także, jak często nieświadomie poddajemy się presji grupowej, nie zastanawiając się nad własnym zdaniem. Warto czasem zastanowić się, czy nasze działania są wynikiem autentycznych przekonań, czy też tylko chęci dostosowania się do oczekiwań otoczenia. Artykuł zdecydowanie skłonił mnie do głębszej refleksji nad moim własnym stosunkiem do opinii innych.
Komentarze w serwisie mogą publikować wyłącznie zalogowani użytkownicy. Ma to na celu ograniczenie spamu i utrzymanie wysokiej jakości dyskusji.